تبليغاتX
بعدچهارم
 
کوچیک که بودیم همیشه آرزو می کردیم زود بزرگتر شیم تا شمع های روی کیک مون اونقدر زیاد شه که لذت ببریم از فوت کردنشون اما هرگز به ذهنمون نمی رسید ممکن اینقدر تعدادشون زیادشن که کیکمون زیرش ناپدید شه

تولد بلاگم مبارک

|+| نوشته شده توسط پرستو در دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386  |
 
رفتم تو خواب زمستونی

یه احساس خیلی خیلی بد دارم

مثل حس بیزاری از همه

حتی تو

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386  |
 
دلم تنگ شده

حتی از تُنگ هم تنگتر می شود

گاهی اوقات که ماهی دلم خون قلبم را می مکد

حباب می کند

                  پس می دهد

                                    می ایستد

اما!

تاپ تاپ تاپ

این دیگر صدای قلبم نیست

قلبم حباب شده

                      زود تمام می شود

                                               می ترکد

ماهی می میرد

          من خونی ندارم

    دلم رفت..................

|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه دوم تیر 1386  |
 
یک روز

خدا دید تنهایم

تنهای تنها

پس به خوابم فرو برد

زیر برگ های ذرت به خواب رفتم

دنده ای از دنده هایم کند...

وقتی بیدار شدم

در برابرم بود

زیبا و عریان

از گِل و ذرت

با بوی جنگل

در برابرم بود:

شعرم

                          مجله ی نگاه نو

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه ششم خرداد 1386  |
 
ماه

تنهاست

غمگین است

با این که میان ستاره هاست

در آسمان می جنبد

اما باز عاشق زمین است

برای همین است که در برکه ها می خوابد

                                         مجله ی نگاه نو(اسم نویسنده شو نمی دونم)

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه ششم خرداد 1386  |
 
پیرامون پوچ

می گردیم و چرخ می زنیم

زمین می خوریم وبلند می شویم

ره گم می کنیم و گم می شویم

  به دنبال انتهایی نا پیدا

که امیدی به یافتنش نیست

رنگ می بازیم  محو می شویم  می سوزیم

    چشم می دوزیم

           به فردا..........

می آید و می رود و ما

       باز چشم می دوزیم

                                  به فرداها

"هیچ" از این انتظار بی پایان نصیبمان می شود

                                 هیچ

و ما باز به دور پوچ می گردیم

 

پی نوشت:کی میگه من نیهیلیستم؟

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386  |
 
از رویا های خیس دست نخورده ام

                                                  چیزی نمی خواهم

به تمام رنگهایرنگ خاکستری را ترجیح می دهم

بوی تعفن را به جای اقاقی بر می گزینم

      با این  همه اشک زمینت را سیراب می کنم

  تا از روی شرم رستگارم کنی!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

پی نوشت: یعنی شما می گین اینا قرآن خدا رو هم به سخره گرفتن تو جایی که نه بتونی آزادانه حرف بزنی و هر جوری دوست دارن مثل یه مانکن بهت لباس بپوشونن و دو قدم نتونی با خیال راحت رو زمینی که به تو و همه ی هم نوعات به یه اندازه تعلق داره قدم بزنی   به نظر شما  اینجا کلمه ی  اختیار  تا چه حدخنده دار ه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

|+| نوشته شده توسط پرستو در دوشنبه دهم اردیبهشت 1386  |
 سلام
یه عالمه سلام دلم واسه خودم تنگ شده

دوباره شدم همونی که بودم

خوشم می یاد

دلم وا شد

می خندم از ته دل

بی هیچ دلیلی

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در دوشنبه دهم اردیبهشت 1386  |
 
خواهد آمد

روزی که من و تو آزاد آزاد ُ به دور از تمامی آدم هاُ خالی از تمام دردهای دنیا ُبی هیچ فکر پریشانی دمی بیاساییم

رها از شرم و خجالت

بگوییم

قهقهه بزنیم

و یا از ته دل بگرییم

                به دنبال دلیل نباشیم برای کارهامان

نزدیک است

رسیدن موعود را می گویم

من معتقدم

به رهایی به کمال

به زمانی بی هیچ ثانیه شمار

برای تمامی دلهای شکسته چینی بند زنی سراغ دارم

 

ما رستگار خواهیم شد

طولی نخواهد کشید

از عمر زمین که بیشتر نیست

یکی از همین فردا های آتی

تو را می بینم شاد شاد شاد

 

به تناسخ اعتقاد داشته باش

من دارم زیاد زیاد

فردای تو با رفتار امروزت یکیست

مسئول رنج یا آسایش کسی خواهی بود

مراقب باش

روزها با باد رقابت دارند

از من می شنوی "خائن نباش"

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه نوزدهم فروردین 1386  |
  همه تکراری شدیم
و چقدر سنگین است این درد بی پایان روزانه

که کسی نیست به فریادت برسد

حتی اگر در حال مرگ باشی

و صدایت را هرگز کسی نمی شنود مگر هنگام بها دادن

در پس دیوار های سنگی سکوت

لبهایت را دوخته اند

تا نگویی

تا شکوه نکنی

از ناتوانی از بی عقلی

از بی شرمی

و تو در انتها ی جاده ی بی کسی                منتظری

تا شاید آشنایی از دور       دستت را بفشارد

و تو با آخرین نفس فریاد بکشی

بی کسی ممنوع!!!!!!!!!!!۱۱

 

پی نوشت:ما اونقدر توگول زدن همدیگه قهار شدیم که خواسته یا ناخواسته سر خودمونم گول می مالیم.

|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385  |
 
 
بالا